Hoe Rosa bij ons kwam

Gepubliceerd op 12 mei 2026 om 08:57

Al langere tijd was bij mij de wens voor een klein hondje erbij echter manlief was duidelijk daarin en vond 2 genoeg. Als Spyro er niet meer zou zijn dan konden we daar naar kijken. En ja toen onverwachts moesten we besluiten om Spyro in te laten slapen. Hij heeft een mooi leven gehad en zoveel liefde gegeven aan ons maar ook aan vele anderen.

Spyro ging in Noordwijk vaak mee naar mijn werk en ook daar hadden de kinderen/jongeren/jong volwassen er veel plezier mee. Uitlaten, spelen en knuffelen Spyro vond het allemaal prima en genoot van alle aandacht.

Thuis heeft Spryo zijn rol als hulphond super goed vervuld voor onze jongste maar ook ons hielp hij regelmatig met uittrekken van jas bijvoorbeeld. Daarnaast is Spyro altijd ook een lieve gezinshond geweest en was hij dol op al zijn maatjes.

Verdrietig zijn we dan ook dat we onverwachts dit besluit moesten nemen en afscheid moesten nemen van hem; ons vriendje en maatje is er niet meer. Hij heeft een mooi plekje gekregen in ons hart, in onze herinneringen en in de kast naast mijn schoonvader.

En nee we gingen niet meteen op zoek naar een ander maatje, althans niet bewust. Ik had me begin dit jaar al eens lid gemaakt van verhuisdieren en daar een profiel voor aan gemaakt. Hierdoor kreeg ik dagelijks mogelijke matches door. In eerste instantie was dit van zowel katten/poezen als honden. Maar goed manlief gaf aan dat katten/poezen niet zo handig is met de allergie van onze jongste en tsja dat was ik even vergeten………..De mail opende ik heel soms maar meestal niet want manlief was duidelijk en ook toen Spyro overleden was, dook ik hier niet meteen in. Ik wilde ruimte hebben om verdrietig te zijn en ook voor Joep leek het ons goed om even rust te hebben.

In de vakantie echter begon het wat te kriebelen. Ik paste mijn profiel aan en in de vakantie vorige week liet ik manlief deze site zien. Ook manlief was wel enthousiast en samen namen we nog een keer het profiel door wat ik aangemaakt had. We maakten hier en daar wat aanpassingen. Ook bekeek manlief de site nog eens goed en we waren het erover eens dat als we nog een hondje zouden nemen dat het dan een hondje zou zijn van deze site. Bij ons zijn ze welkom en we bieden ze graag een nieuw thuis!

Donderdag 7 mei liepen we de hondjes met elkaar langs om te kijken waar onze interesse lag en wat passend was bij ons. En daar was Rosa. We lazen haar verhaal keer op keer op nieuw en het voelde gewoon goed. Tsja wat doe je dan. We zagen dat er al veel interesse was voor haar. Toch besloten we uiteindelijk ook onze interesse aan te geven en stuurde ik ze een mail namens ons waarom we interesse hadden en waarom we dachten dat wij een match zouden zijn met Rosa.

We kregen al snel een reactie terug met de vraag het intakeformulier in te vullen. Dit hebben we meteen die donderdagavond gedaan.  Geen lastige vragen echter wel vragen waarop de Stichting een duidelijk beeld zou krijgen van wie wij zijn en hoe wij denken over de opvoeding van een hondje. Nadat deze verstuurd was, kregen we een mail dat het formulier ontvangen was en als we na 4 dagen niks zouden horen dan zou er een andere match zijn en konden we ervan uitgaan dat we niet gebeld zouden worden.

Op vrijdag echter kreeg ik rond de klok van 13 uur een telefoontje van Straydogrescue dat ze graag de volgende stap in wilde gaan van de procedure met ons: een telefonisch intakegesprek. We plande dat diezelfde middag want inmiddels wisten we dat er urgentie was voor Rosa en haar gastvrouw. Rosa moest daar zo snel mogelijk weg omdat er nog een hondje in het gezin was en zij versterkte elkaar in gedrag (op een niet positieve manier dan).

In de middag hebben we een heel fijn gesprek gehad met elkaar en was al snel duidelijk dat we een bezoekafspraak konden maken. Deze afspraak vond zaterdag 9 mei plaats bij haar gastvrouw in de tuin. Joep hadden we meegenomen en uiteraard vond hij het wat spannend maar er was ook gezonde nieuwsgierigheid naar Rosa. En tsja ze had al een plekje in ons hart maar nu we haar zagen was er geen twijfel zij hoort een plekje te krijgen bij ons in het gezin.

Rosa is een vrolijke dame die ons in de tuin regelmatig opzocht een aai over haar bol en een snoepje. En ja uiteraard is ze wat onzeker in het begin dat is helemaal logisch.

Maar goed na het bezoek hadden we geen twijfel en na wat heen en weer geapp werd het huisbezoek op zondagochtend rond 10 uur gepland. Tijdens het huisbezoek wordt er gekeken of je huis veilig genoeg is voor Rosa. Of er niet de mogelijkheid is voor haar om te ontsnappen bijvoorbeeld. Ook dit was weer een fijn bezoek en al snel daarna hadden we contact met de gastvrouw en besloten we haar rond half 12 op te halen.

Onderweg bedachten we dat we haar riem waren vergeten, tsja niet slim maar goed achteraf bleek dit vaker voor te komen. De overdracht hebben we kort gehouden. In de auto was ze, nieuwsgierig, zocht ze mij op, kreeg ik al een knuffel van haar en lag ze rustig naast me.

Achter op de parkeerplek hebben we Joep laten kennis maken met haar en na wat gesnuffel was het voor beide genoeg en zijn we de tuin ingegaan. Ook daar eerst laten wennen om vervolgens de volgende stap richting huis te nemen. Haar tuigje hebben we bewust aangehouden omdat we wisten dat ze dat om en afdoen nog best spannend vindt. Evenals optillen vindt ze spannend en vaak is er dan ook even een deemoedplasje. Ach ja ik snap het helemaal.

Eenmaal binnen zijn we rustig op de grond gaan zitten en hebben we haar lekker haar gang laten gaan. Zo op zijn tijd zocht ze ons op en verkende ze de omgeving. Ook zocht ze op haar manier contact met Joep en Joep zocht op zijn manier contact met Rosa. Allemaal in de aftast fase en dat is allemaal oké!

Na het eten was het tijd voor een klein rondje om te plassen en te poepen (in de middag ook nog een x in de tuin geweest hiervoor en ze had al gepoept meteen toen ze binnen was. Een mooi welkomstcadeautje van haar😊)

Rosa genoot van de wandelling samen met Joep. Het in en uit de auto, zeg maar het optillen, vindt ze nog wel spannend en dit gaat dan ook niet zonder deemoedplasje. Maar goed dat weten we dus daar zijn we op voorbereidt.

Na de wandeling heerlijk in diepe slaap, moe van alle indrukken van die dag. Het slapen de eerste nacht ging ook goed in de bench op de slaapkamer, door rustig even bij haar te zitten totdat ze slaapt.

Maandag 11 mei waren we met z’n drieetjes een groot gedeelte van de dag en deze hebben we dan ook in alle rust doorgebracht. De 3 R’s staan voorop! In de ochtend hebben Rosa en Joep veel geslapen en ik gaf ze geen ongelijk. De afgelopen dagen waren voor beide behoorlijk hectisch met heeeeel veel nieuwe indrukken. Tussen de middag hebben we een klein rondje gewandeld en hebben beide geplast, gepoept en gesnuffeld. Ook in de middag rustig aan gedaan. Uiteraard ruimte om te knuffelen en te spelen en te wennen aan elkaar met behulp van de snuffelmat.

 

Aangezien ik zelf altijd rust in de middag heb ik dat nu ook gelijk weer opgepakt en zijn we in de middag na het rondje buiten gaan slapen. Ieder op zijn/haar plekje! Ik luister dan naar een slaapmeditatie/Yoga nidra en heb het idee dat de hondjes het daar ook prima op doen. We waren allemaal lekker zen.

Rustig wakker geworden na drie kwartier en eerst wat gedronken en daarna wat gespeeld en weer rust. En zo gaat het ritme een beetje de gehele dag door. Rosa en Joep en ja eerlijk is eerlijk ik ook doen het daar goed op. Regelmaat, Rust en Reinheid wat wil je nog meer? O ja liefde nou ik kan je zeggen die is er meer dan voldoende!

Toen de mannen thuis kwamen, was het weer even wennen en aftasten. De jongste vindt ze op zijn tijd nog wat spannend. Ze zien hem minder vaak want is veel boven. Na het avondeten daarom besloten even met elkaar op de grond te gaan zitten en haar de ruimte te geven om te snuffelen en snoepjes te halen want ja daar is ze dol op en doet ze alles voor!

Na een wandeling buiten was het tijd voor Joep om even 1 op 1 samen te zijn met mij boven. In de avond ga ik altijd een uurtje naar boven om me klaar te maken voor de nacht en even te relaxen. We houden dit moment erin ook voor Joep om samen met mij even alleen te zijn.

We hebben samen op bed geknuffeld en al snel zocht hij een plekje op en viel in diepe slaap. Rosa was beneden op de bank geklommen en lag bovenop manlief heerlijk te relaxen. Kortom serene rust in huize Slofstra.

De gang naar boven was weer even spannend voor haar. Hopelijk gaat de oplossing die we hiervoor bedacht hebben en als het goed is vandaag bezorgd wordt erbij helpen om het minder spannend te maken voor haar. We gaan het zien en die deemoedplasjes nemen we voor lief. Doekje erover en dweil later erover heen en niks meer te zien.

Deze keer ook met slapen heeft manlief naast haar gezeten totdat ze sliep. De rest van de nacht eventjes gehoord als ik ging plassen maar met was sus geluidjes ook snel weer stil en in diepe slaap.

Kortom we genieten volop van deze vrolijke jonge dame en zien haar heerlijk rond dartelen in huis en spelen. En ja ze is op haar tijd nog wat onzeker of angstig maar he dat is niet gek. Ik vergelijk het altijd maar met stel je voor dat jij opeens in een onbekend land op een onbekende plek komt waar je taal niet spreekt, niemand kent en de weg niet weet. Hoe zou jij dan reageren?

Inderdaad angstig en onzeker. Rosa is een rescue hondje uit Roemenie. Ik zal later hier nog meer overdelen. Zij is gekomen vanuit Stichting SRN, Straydogs Rescue Nederland. Een hele fijne Stichting waar heel zorgvuldig de matching plaats vindt van de hondjes. Wij hebben de contacten als heel prettig en warm ervaren. Ik vind het heel fijn dat wij deze keuze gemaakt hebben. Er zijn zoveel hondjes die wachten op een warm thuis dus mocht je een hondje overwegen, overweeg dan ook eens om een rescue hondje in huis te nemen en een warm thuis te geven. 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.