“In mijn bangste uur, vertrouw ik op U.”
Psalm 56:4
Moed. Een woord waarbij je misschien denkt aan sterk zijn of aan doorgaan. Hup gewoon je schouders eronder zetten en niet opgeven. Echter de laatste tijd krijgt het woord moed voor mij een hele andere betekenis. Want ja ik dacht bij moed ook altijd aan iemand die ergens voor gaat of aan iemand die niet bang is, iemand die ondanks alles doorzet. Echter steeds meer ontdek ik dat moed er ook heel anders uit kan zien.
Want soms ziet moed eruit als toegeven dat je bang bent. Soms ziet moed eruit als een traan die je niet meer tegenhoudt. En soms ziet moed er uit als gewoon zeggen ‘’Ik weet het even niet.” Moed is dan wat mij betreft simpelweg vandaag opstaan en de volgende stap zetten.
Dat besef is voor mij de afgelopen tijd heel dichtbij gekomen. Want ondertussen weten we dat onze oudste zoon een tumor heeft. En vanaf het moment dat je dat hoort, verandert er iets. Niet alleen in de werkelijkheid van je kind, maar ook in mijn/onze eigen wereld.
Als moeder wil je je kind beschermen. Je wilt pijn kunnen wegnemen en je wilt naast hem staan en het liefst alles van hem overnemen. Je wilt weten hoe het verder gaat. Je wilt kunnen zeggen: ‘’het komt goed.’’ Maar juist dat kan ik niet.
Ik weet niet hoe de komende tijd eruitziet. Ik weet niet welke wegen we nog zullen gaan. Ik kan niet vooruitkijken en weten hoe dit verhaal verder zal lopen. En eerlijk dat vind ik soms ontzettend moeilijk. Want mijn hart wil zekerheid en mijn hoofd wil antwoorden. Mijn moederhart wil mijn kind beschermen.
En toch mag ik leren om juist daar, midden in die onzekerheid, midden in die storm , mijn vertrouwen bij God te brengen. Ik vind het zo bijzonder dat David in Psalm 56 zegt: “In mijn bangste uur, vertrouw ik op U.” David ontkent zijn angst niet en hij doet niet alsof het allemaal wel meevalt. Hij zegt niet dat hij sterk genoeg is om het zelf te dragen. Hij zegt eigenlijk dat hij bang is en dat hij zich daarom richt op God. Misschien is dat wel moed. Niet doen alsof je nergens bang voor bent. Maar eerlijk zeggen: “Heer, ik ben bang. Maar ik ga deze dag met U op pad. Stap voor stap.”
Maar poeh wat is het toch lastig want mijn moederhart wilt zoveel. Ik merk hoe gemakkelijk mijn gedachten alle kanten op schieten. De vragen; wat als… Hoe zal het gaan? Wat komt er nog? Hoe ziet de toekomst eruit? allemaal vragen waarop ik nu geen antwoord heb.
En misschien hoef ik die antwoorden vandaag ook niet te hebben. Misschien mag ik juist leren om niet steeds vooruit te leven. Misschien mag ik leren om niet morgen al proberen te dragen en niet volgende week al proberen op te lossen. Misschien mag ik leren te leven in vandaag; deze dag. En is deze stap al voldoende en kan ik als het nodig is een volgende stap nemen.
En nee ik weet dat ik niet sterk hoeft te zijn. Echter weet dat ik dit wel heel moeilijk vindt. Het afgelopen jaar heb ik hier keihard aan gewerkt en ging het echt stukke beter; het toelaten van mijn gevoel. Echter merk ik nu ook dat mijn lichaam, mijn hele doen en laten gelijk weer in standje overleving schiet. Ik moet echt bewust stil staan bij het gegeven dat ik niet altijd sterk hoeft te zijn en dat ik mag laten zien wat ik voel en ervaar. Dus ja ik mag verdrietig zijn en bang. Ik mag huilen en ik mag het soms even niet weten hoe ik met dit alles om moet gaan.
Ik weet niet hoe het verder gaat. Echter een ding weet ik wel zeker en dat is dat Hij met ons mee gaat. Ik mag zitten Aan Zijn Voeten met mijn verdriet, met mijn vragen, met mijn pijn en met mijn moederhart.
Dus als jij vandaag ook iets draagt waarvan je niet weet hoe het verder moet…Weet dan dat je niet moedig hoeft te zijn. Je hoeft maar een stap te zetten en dat is de stap naar Hem. Ga zitten vandaag Aan Zijn Voeten, fluister of roep je gebed uit, laat de tranen komen, open je handen en zeg; ‘’Heer ik kan dit niet alleen! Wilt U mij helpen, in mijn bangste uur vertrouw ik op U.’’
Moed betekent voor mij dat ik niet sterk genoeg hoeft te zijn voor alles wat er nog komt. Ik mag leren vandaag te leven, vandaag lief te hebben, vandaag te huilen, vandaag te hopen, vandaag te bidden. En ik mag dit allemaal samen met God doen. Vandaag!
Liefs, Daan
Ps luister het lied van Kinga Bán Vandaag
Reactie plaatsen
Reacties