Deze week stonden we stil bij diverse methodes die je kan gebruiken om te kijken naar je eigen gedrag en/of je in kan zetten om je gedrag te veranderen. Je kunt hierbij denken aan de Stop-Denk-Doe methode. Ik heb er voor mijzelf van gemaakt:
stop - voel - denk - keuze - doe methode. Je zou nog tot slot evaluatie toe kunnen voegen.
Stop; je last een pauze in.
Voel; kijk naar wat je voelt in je lichaam, waar voel je wat, wat zegt je gevoel.
Denk; denk na over de situatie en wat je wilt en hoe je dit het beste kan gaan doen.
Keuze; maak een keuze
Doe; doe wat je bedacht heb
Evalueer; evalueer wat je gedaan hebt en of dit na tevredenheid gelopen is
Je kunt dit hardop toepassen of in jezelf dit proces doorlopen. Je kunt een kaartje in je zak steken of een foto in je telefoon zetten als herinnering. Ook kun je een alarm in je telefoon zetten om je eraan te herinneren om deze stappen te doorlopen. Op deze wijze kun je het jezelf ook eigen gaan maken. De kunst is om er mee te gaan oefenen niet alleen hier maar ook thuis. Ik merk dat ik momenteel vooral oefen in de zaal en ik vind het fijn om de stop te visualiseren door iets te pakken aan materiaal wat rood is.
In de ochtend hebben we ook stil gestaan bij het veranderde gedrag. Van welk gedrag, wat veranderd is, heb je zelf het meeste last of ervaar je als lastig. Wat doet dat met je als je erbij stil staat. Wat zou je anders willen zien? Hoe kun je hieraan gaan werken. Ik kan je zeggen best confronterend om hiermee bezig te zijn en stil te staan bij je gedrag wat veranderd is door je niet aangeboren hersenletsel.
Tot slot hebben we de ochtend gehad over feedback; het reflecteren op jouw eigen handelen. Echter kun je ook feedback vragen aan de andere. Dit houdt wel in dat jij je kwetsbaar moet opstellen. Opvallend is dat het woord feedback altijd van alles oproept. En vooral ook dat er gesproken wordt over positieve en negatieve feedback. In mijn opinie kunnen we het beter hebben over een compliment en opbouwende feedback; iets waar je dus wat mee kan! We hebben een rondje gedaan waarin we elkaar feedback gaven. Het was heel mooi om te zien en zelf te mogen ervaren dat als je er open voor staat het je ook raakt van binnen.
Bij de PMT gingen we oefenen met de Stop-Denk-Doe methode. We werden verdeeld in 2 groepen en moesten een parcours lopen in estafette vorm. Met behulp van een tennisracket/badmintonracket moesten we 2 pittenzakjes, 2 shuttles en 2 tennisballen in de emmer krijgen aan het eind van het parcours. We moesten 1 voor 1 erover heen en maar 1 voorwerp tegelijk meenemen. Ja JA kent ons inmiddels en was concreet in wat wel en niet mocht.
Daar stonden we dan als groep zijnde; eerst maar eens overleggen. Daar waar de 1 enthousiast begon hoe we het konden aanpakken, gaven ik en een ander aan het juist rustig aan te willen doen. Na overleg besloten we in alle rust het parcours over te lopen. We zouden er geen wedstrijd van maken. Ondanks dat het parcours lastig was, was de oefening op deze wijze toch saai. De drive om er fanatiek tegen aan te gaan was er wel maar we besloten deze achterwege te laten.
Wat ik uiteindelijk meenam van deze dag was:
Ik heb nog een lange weg te gaan om de juiste balans te vinden tussen hoofd en hart. Ik mag hier meer mee oefenen; ook thuis. Vanuit mijn hart geeft meer rust ondanks dat het saai was. Ga maar eens ervaren wat het je oplevert om vanuit jouw hart te leven. Lief zijn voor jezelf is oké en mag! Ook jij mag dat zijn lief zijn voor jezelf
De vrijdag hadden we diverse oefeningen. We startte met de oefening waarin we in 2 groepen verdeeld werden en als opdracht kreeg om een heleboel materiaal naar de overkant te brengen als groep. Dit ging je doen met behulp van een tennisracket. Als groep besloten we dit rustig aan te doen en niet te haasten. Uiteraard vond ik dit weer saai en maakte het wat uitdagender voor mijzelf door zware dingen te pakken of onhandige voorwerpen om te vervoeren. Toen we bijna klaar waren moesten we de mat nog doen en de andere groep ook en toen kwam toch wel het willen winnen element naar voren. Het mooiste is dat beide groepen dachten en vonden dat ze gewonnen hadden!
Na deze activiteit hebben we een rondje gedaan waarbij we aangaven wat onze gedachte, gevoel, gedrag, gevolg was bij deze gebeurtenis (5 G schema). Mooi om te zien dat een ieder toch andere gedachten en gevoelens heeft en ander gedrag laat zien. Mooi was ook dat bij gevolg een ieder benoemde dat ze gewonnen hadden!
De volgende oefening deden we in twee tallen met een stok. De 1 had zijn/haar ogen dicht en de ander leidde degene door de gangen heen. Ik weet van mijzelf dat ik de ander vrij snel vertrouw en als dat zo is dan kan ik mij ook goed overgeven aan de leiding van de ander. Echter als ik even niet meer zo goed weet waar ik ben in de ruimte vind ik het spannend worden. Dit benoemd ik niet maar ik voel het wel.
Tot slot hadden we een oefening met z'n vieren. In het midden stond een pion met een bal erop. Daarom heen was water en achter de lijn stonden wij. We hadden een touw en mbt het touw moesten we de bal naar het veilige gebied brengen. Ik voelde wat weerstand en benoemde in de groep dat ik de bal eigen als ballast zag en daar wel wilde laten. We zochten met elkaar een alternatief en dat werd als de bal veilig was dan zou ik hem keihard weggooien (weg met die ballast).
Na een paar keer proberen lukte het ons om de bal in het veilige gebied te krijgen. Het weggooien van de bal ben ik helaas vergeten en dat realiseerde ik mijzelf toen we in de kring gingen zitten.
Het was een intensieve week waarbij ik veel stil gestaan heb bij wat ik voel en wat ik doe. Wat ik uit deze week meeneem is:
ik vertrouw de ander snel en vergeet mijzelf hierin.
Ik mag best mijn gevoel benoemen als deze er is. Anderen vinden dat niet gek.
Ik mag aan de slag gaan met het voelen en het benoemen hiervan.
wees lief voor jezelf en zie jezelf hoe een ander jou ziet!
Compliment wat ik kreeg bij het leiden met de stok; rust, liefde, vertrouwen.
Reactie plaatsen
Reacties